OUR FIRST FOOD VLOG EVER!

Isinulat ni: John David Agomaa

Isa, dalawa, tatlo

Pagkain nga ba ang mahalaga?

Bakit sa tuwing may nasasayang na pagkain

Hindi mo naiisip kung gaano ityo kahalaga

Naiisip mo ba kung anong hirap ang dinaranas ng tao makuha lang o maproseso ang bawat butil ng bighas na kinakain

Apat, lima, anim

Sawa ka na ba sa iyong ulam?

Isipin mo  maraming taong nagugutom, namamatay dahil walang makain.

Gising! Imulat ang iyong mga mata at makita

Kung gaano kahalaga ang mga pagkaing sa iyong hapagkainan

Ang pagkain ay mahalaga, ang bawat sustansiya ay nagbibigay sigla

Isinulat ni: Eul Tracy Delos Reyes

Gulay, isa sa mga pagkaing sinasabing pampahaba ng buhay, pero bakit ang importante ay palaging isinasantabi, pinapabayaan sa plato ay laging iniiwan kahit alam nilang ito ay pinaghihirapan para sa mga nangangailangan.

Kadalasan ang kabataan ang may ayaw nito sila ang sinasabing pag-asa ng bayan pero hindi nila makita ang importansya at halaga ng gulay sa buhay ng isang tao.

Ang gulay ay mahalaga kaysa sa karne at titserya, kaya dapat nating kainin kahit hindi natin trip ang lasa. Dahil ito parin ay pinaghirapan at inalagaan para maging masustansya.

Huwag tayong mag-aksaya, lalo na yung mhga pagkaing kailangan talaga.

Isinulat ni: Wendy Dacanay

Masustansiyang pagkain laging ihain

Upang maging malusog at hindi sakitin

Gulay at prutas sadyang kailangan natin

Kaya dapat lang na ito’y ating kainin

Ikaw ba’y sakitin, ikaw ba’y mahina?

Sa panahon ngayon di yan problema

Basta masustansiyang pagkain kumain ka

Lulusog ka na lalakas ka pa.

Mga karamdaman?

Di yan nating kayang iwasan

Kung tayo’y pabaya at walang pakailam!

Sa pagkain ng junk foods magdahan-dahan

         Pagkain ng gulay at prutas

Pag-inom ng tubig at gatas

Tamang nutrisyon ay ating makukuha

Kalusugan ay pagkaingatan

Sadyang mahalaga ang kalusugan

Kaya dapat nating alagaan

Magkaroon ng disiplina

Pagkain ng gulay at prutas laging isa-alang-alang

Kaya laging tandaan ang pagkain ng wasto

Tama at sapat ay nagpapakita ng

malusog na pangangatawan.

Mga kagamitan na kakailanganin:

1. Furnace

2. Coal

3. Raw Meats

4. Crafting Table

5. Cobblestone

6. Wood Planks

7. Pickaxe

Unang Hakbang Kailangan mong kumuha ng Wood planks mula sa puno at gawin itong Crafting Table. Gumawa ka ng Wooden Pickaxe upang makapag mina ka ng Cobblestone.

Ikalawang hakbang Gumawa ka naman ng Stone Pickaxe at Furnace mula sa nakuha mong mga Cobblestone upang makapag mina ka na ng mga Coal.

Ikatlong hakbang Ilagay ang mga Coal sa Furnace. Mumuha ka narin ng mga Raw Meats na nais mong lutuin upang mailagay mo narin ito sa Furnace.

Ikaapat na hakbang Matapos mong ilagay ang Coal at Raw Meats sa Furnace ikaw ay mag hihintay ng ilang segundo upang maluto ito. Pagkatapos maluto ng Raw Meats pwede mo na itong kainin.

Isinulat ni: Hannah Cabigting

Totoo. Oo, totoo. Masarap, masarap ngang isipin na sa paggising mo sa umaga may nakahain ng pagkain sa lamesa, masarap ngang pag-uwi mo galing sa eskuwela maamoy mo na ang halimuyak na nanggaling sa putaheng inuluto ng iyong ina, masarap rin matutulog ka sa gabi ng may ngiti sa labi dahil busog kayo pamilya ngunit mas lalo kundi pati na rin sa punong puno ng pagmamahal kaya’t kahit di gaanong kamahalan ang nasa hapag at hindi ito ang paborito mong ulam may puso ritong nagpapasarap.

Isa sa mga natutunan ko pagnagluluto ang nanay ko ng kahit anong pagkain, mapaulam man yan o kahit sa kanin, mapadisert man yan o kahit anong inumin kailangang ibuhos mo ang isang daang porsyentong pagmamahal mo rito dahil ito raw ang sikreto upang malasahan ng kahit sinong titikim ang sarap ng luto mo. Hindi sapat na may kalidad ang mga sangkap, hindi rin sapat na baboy at manok ang ‘main dish’ at hindi gulay at isda. At mas lalong hindi sapat ang rason na mahal ang presyo kaya’t masarap dahil gaya nga ng sinabi ko walang pantapat sa ang lahat ng ito sa isang puso nagmamahal na kasiyahan lamang ang hanap.

This is an example post, originally published as part of Blogging University. Enroll in one of our ten programs, and start your blog right.

You’re going to publish a post today. Don’t worry about how your blog looks. Don’t worry if you haven’t given it a name yet, or you’re feeling overwhelmed. Just click the “New Post” button, and tell us why you’re here.

Why do this?

• Because it gives new readers context. What are you about? Why should they read your blog?
• Because it will help you focus you own ideas about your blog and what you’d like to do with it.

The post can be short or long, a personal intro to your life or a bloggy mission statement, a manifesto for the future or a simple outline of your the types of things you hope to publish.

To help you get started, here are a few questions:

• Why are you blogging publicly, rather than keeping a personal journal?
• What topics do you think you’ll write about?
• Who would you love to connect with via your blog?
• If you blog successfully throughout the next year, what would you hope to have accomplished?

You’re not locked into any of this; one of the wonderful things about blogs is how they constantly evolve as we learn, grow, and interact with one another — but it’s good to know where and why you started, and articulating your goals may just give you a few other post ideas.

Can’t think how to get started? Just write the first thing that pops into your head. Anne Lamott, author of a book on writing we love, says that you need to give yourself permission to write a “crappy first draft”. Anne makes a great point — just start writing, and worry about editing it later.

When you’re ready to publish, give your post three to five tags that describe your blog’s focus — writing, photography, fiction, parenting, food, cars, movies, sports, whatever. These tags will help others who care about your topics find you in the Reader. Make sure one of the tags is “zerotohero,” so other new bloggers can find you, too.